اختر سوره اختر سوره 1 فاتحه [7] 2 بقره [286] 3 آل عمران [200] 4 نساء [176] 5 مائده [120] 6 انعام [165] 7 اعراف [206] 8 انفال [75] 9 توبه [129] 10 يونس [109] 11 هود [123] 12 يوسف [111] 13 رعد [43] 14 ابراهيم [52] 15 حجر [99] 16 نحل [128] 17 اسراء [111] 18 كهف [110] 19 مريم [98] 20 طه [135] 21 انبياء [112] 22 حج [78] 23 مؤمنون [118] 24 نور [64] 25 فرقان [77] 26 شعراء [227] 27 نمل [93] 28 قصص [88] 29 عنكبوت [69] 30 روم [60] 31 لقمان [34] 32 سجده [30] 33 احزاب [73] 34 سبأ [54] 35 فاطر [45] 36 يس [83] 37 صافات [182] 38 ص [88] 39 زمر [75] 40 غافر [85] 41 فصلت [54] 42 شورى [53] 43 زخرف [89] 44 دخان [59] 45 جاثيه [37] 46 احقاف [35] 47 محمد [38] 48 فتح [29] 49 حجرات [18] 50 ق [45] 51 ذاريات [60] 52 طور [49] 53 نجم [62] 54 قمر [55] 55 رحمن [78] 56 واقعه [96] 57 حديد [29] 58 مجادله [22] 59 حشر [24] 60 ممتحنه [13] 61 صف [14] 62 جمعه [11] 63 منافقون [11] 64 تغابن [18] 65 طلاق [12] 66 تحريم [12] 67 ملك [30] 68 قلم [52] 69 حاقه [52] 70 معارج [44] 71 نوح [28] 72 جن [28] 73 مزمل [20] 74 مدثر [56] 75 قيامه [40] 76 انسان [31] 77 مرسلات [50] 78 نبأ [40] 79 نازعات [46] 80 عبس [42] 81 تكوير [29] 82 انفطار [19] 83 مطففين [36] 84 انشقاق [25] 85 بروج [22] 86 طارق [17] 87 اعلى [19] 88 غاشيه [26] 89 فجر [30] 90 بلد [20] 91 شمس [15] 92 ليل [21] 93 ضحى [11] 94 شرح [8] 95 تين [8] 96 علق [19] 97 قدر [5] 98 بينه [8] 99 زلزله [8] 100 عاديات [11] 101 قارعه [11] 102 تكاثر [8] 103 عصر [3] 104 همزه [9] 105 فيل [5] 106 قريش [4] 107 ماعون [7] 108 كوثر [3] 109 كافرون [6] 110 نصر [3] 111 مسد [5] 112 اخلاص [4] 113 فلق [5] 114 ناس [6]
اختر اللغة اختر اللغة العربية English English - Yusuf Ali English - Transliteration Français Nederlands Türkçe Melayu Indonesia 中文 日本語 Italiano 한국어 മലയാളം Português Español اردو বাংলা தமிழ் České Deutsch فارسى Română Русский Svenska Shqip Azəri Bosanski Български Hausa كوردی Norwegian Polski soomaali Swahili Тоҷикӣ Татарча ไทย ئۇيغۇرچە Ўзбек ދިވެހި Sindhi
سورة فجر - فارسى سورة فجر - عدد الآيات 30
وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ ﴿٣﴾
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴿٤﴾
و به شب، هنگامی که (به سوی روشنایی روز) حرکت می‌کند سوگند (که پروردگارت در کمین ظالمان است)!
هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ ﴿٥﴾
آیا در آنچه گفته شد، سوگند مهمّی برای صاحبان خرد نیست؟!
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿٦﴾
آیا ندیدی پروردگارت با قوم «عاد» چه کرد؟!
إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ﴿٧﴾
و با آن شهر «اِرَم» باعظمت،
ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿٨﴾
همان شهری که مانندش در شهرها آفریده نشده بود!
وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ﴿٩﴾
و قوم «ثمود» که صخره‌های عظیم را از (کنار) درّه می‌بریدند (و از آن خانه و کاخ می‌ساختند)!
وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ﴿١٠﴾
و فرعونی که قدرتمند و شکنجه‌گر بود،
ٱلَّذِينَ طَغَوْاْ فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿١١﴾
همان اقوامی که در شهرها طغیان کردند،
فَأَكْثَرُواْ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ﴿١٢﴾
و فساد فراوان در آنها به بار آوردند؛
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾
به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت!
إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ﴿١٤﴾
به یقین پروردگار تو در کمینگاه (ستمگران) است!
فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ﴿١٥﴾
امّا انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام می‌کند و نعمت می‌بخشد (مغرور می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است!»
وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ ﴿١٦﴾
و امّا هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ می‌گیرد (مأیوس می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!»
كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ﴿١٧﴾
چنان نیست که شما می‌پندارید؛ شما یتیمان را گرامی نمی‌دارید،
وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿١٨﴾
و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌کنید،
وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا ﴿١٩﴾
و میراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع کرده می‌خورید،
وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا ﴿٢٠﴾
و مال و ثروت را بسیار دوست دارید (و بخاطر آن گناهان زیادی مرتکب می‌شوید)!
كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا ﴿٢١﴾
چنان نیست که آنها می‌پندارند! در آن هنگام که زمین سخت در هم کوبیده شود،
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا ﴿٢٢﴾
و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند،
وَجِاْىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿٢٣﴾
و در آن روز جهنم را حاضر می‌کنند؛ (آری) در آن روز انسان متذکّر می‌شود؛ امّا این تذکّر چه سودی برای او دارد؟!
يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ﴿٢٤﴾
می‌گوید: «ای کاش برای (این) زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم!»
فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿٢٥﴾
در آن روز هیچ کس همانند او [= خدا] عذاب نمی‌کند،
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿٢٦﴾
و هیچ کس همچون او کسی را به بند نمی‌کشد!
يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾
ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ ﴿٢٨﴾
به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است،
فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى ﴿٢٩﴾
