حول العالمالقرآن الكريمالرئيسية
القرآن الكريم

شمس – ترجمه فارسی و متن عربی

About Surah Ash-Shams (The Sun)

  • Surah 91 of 114
  • Meccan
  • 15 verses
  • Arabic name: الشمس

Surah Ash-Shams (الشمس), "The Sun", is a Meccan surah with 15 verses. On Around The World every verse has its own page that brings together the Arabic text, the Sa'di and Jalalayn tafsir, the English meaning and related topics. Choose a verse number below.

All 15 verses: choose one for its tafsir

سورة شمس - فارسى

سورة شمس - عدد الآيات 15

شمس سوره‌ای مکی با 15 آیه است. این سوره، سوره 91 در مصحف است و از صفحه 595 مصحف مدینه آغاز می‌شود.

سورة الشمس مكية، عدد آياتها 15، وترتيبها 91 في المصحف، وتبدأ في الصفحة 595 من مصحف المدينة النبوية.

سورة الشمس بالعربية · الصفحة 595 من المصحف · تفسير السورة

وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿١﴾

به خورشید و گسترش نور آن سوگند،

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿٢﴾

و به ماه هنگامی که بعد از آن درآید،

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿٣﴾

و به روز هنگامی که صفحه زمین را روشن سازد،

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿٤﴾

و به شب آن هنگام که زمین را بپوشاند،

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿٥﴾

و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده،

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿٦﴾

و به زمین و کسی که آن را گسترانیده،

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿٧﴾

و قسم به جان آدمی و آن کس که آن را (آفریده و) منظّم ساخته،

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿٨﴾

سپس فجور و تقوا (شرّ و خیرش) را به او الهام کرده است،

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿٩﴾

که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده؛

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿١٠﴾

و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است!

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿١١﴾

قوم «ثمود» بر اثر طغیان، (پیامبرشان را) تکذیب کردند،

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿١٢﴾

آنگاه که شقی‌ترین آنها بپاخاست،

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ﴿١٣﴾

و فرستاده الهی [= صالح‌] به آنان گفت: «ناقه خدا [= همان شتری که معجزه الهی بود] را با آبشخورش واگذارید (و مزاحم آن نشوید)!»

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿١٤﴾

ولی آنها او را تکذیب و ناقه را پی کردند (و به هلاکت رساندند)؛ از این رو پروردگارشان آنها (و سرزمینشان) را بخاطر گناهانشان در هم کوبید و با خاک یکسان و صاف کرد!

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ﴿١٥﴾

و او هرگز از فرجام این کار [= مجازات ستمگران‌] بیم ندارد!