حول العالمالقرآن الكريمالرئيسية
القرآن الكريم

سورة البلد

About Surah Al-Balad (The City)

  • Surah 90 of 114
  • Meccan
  • 20 verses
  • Arabic name: البلد

Surah Al-Balad (البلد), "The City", is a Meccan surah with 20 verses. On Around The World every verse has its own page that brings together the Arabic text, the Sa'di and Jalalayn tafsir, the English meaning and related topics. Choose a verse number below.

All 20 verses: choose one for its tafsir

سورة البلد - Sindhi

سورة البلد - عدد الآيات 20

سورة البلد Sindhi

Read the complete Arabic text of سورة البلد with a Sindhi translation of the meanings and verse-by-verse audio recitation. This surah contains 20 verses. Use the selectors above to move to another surah or choose a different translation.

سورة البلد مكية، عدد آياتها 20، وترتيبها 90 في المصحف، وتبدأ في الصفحة 594 من مصحف المدينة النبوية.

سورة البلد بالعربية · الصفحة 594 من المصحف · تفسير السورة

لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿١﴾

ھن شھر (مڪي) جو قسم کڻان ٿو.

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿٢﴾

۽ تون ھن شھر ۾ (ته) رھندڙ آھين.

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ﴿٣﴾

۽ ڄڻيندڙ جو (قسم کڻان ٿو) ۽ ان جو جيڪو ڄايو.

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ﴿٤﴾

ته بيشڪ ماڻھو کي ڏک ۾ (پوڻ لاءِ) خلقيوسون.

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ﴿٥﴾

(ماڻھو) ڀانئيندو آھي ڇا ته مٿس ڪوبه غالب نه ٿيندو؟

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ﴿٦﴾

چوي ٿو ته مون تمام گھڻو مال کپايو.

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٧﴾

ڀانئيندو آھي ڇا ته ڪنھن ڪونه ڏٺو اٿس؟

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ﴿٨﴾

کيس ٻه اکيون نه ڏنيون اٿون ڇا؟

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ﴿٩﴾

۽ ڄڀ ۽ ٻه چَپ به؟

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ﴿١٠﴾

۽ ٻه رستا ڏيکارياسونس.

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ﴿١١﴾

پوءِ ڪوبه سخت لَڪ نه لنگھيو.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ﴿١٢﴾

۽ ڪنھن سمجھايئي ته سخت لَڪّ ڇا آھي؟

فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿١٣﴾

ٻانھو آجو ڪرڻ آھي.

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ﴿١٤﴾

يا بُک جي ڏينھن ۾ کاڄ کارائڻ.

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿١٥﴾

مائٽي واري ڇوري ٻار کي.

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ﴿١٦﴾

يا مٽيءَ ۾ رُلندڙ محتاج کي.

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوْاْ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْاْ بِٱلْمَرْحَمَةِ ﴿١٧﴾

ان کانپوءِ (اُھو) مؤمنن مان ھجي ۽ ھڪ ٻئي کي صبر جي وصيت ڪيائون ۽ (پڻ) ھڪ ٻئي کي (خلق تي) ٻاجھ ڪرڻ جي وصيت ڪيائون.

أُوْلَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿١٨﴾

اُھي نيڪ بخت سڄي پاسي وارا آھن.

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿١٩﴾

۽ جن اسان جي آيتن جو انڪار ڪيو سي بدبخت کٻي وارا آھن.

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ﴿٢٠﴾

مٿن دميل باھ چوڌاري ويڙھيل (موڪلبي) آھي.